Opbrengst

Wortelopbrengst

De opbrengst van suikerbieten per oppervlakte is afhankelijk van talrijke factoren.

Deze wordt bijvoorbeeld bepaald door:

• Bodemgesteldheid
• Weersgesteldheid
• Bemesting en beschikbaarheid van water
• De potentie van een ras, dat door de kweker beïnvloed kan worden

Een optimaal bietenbestand van ca. 90.000 planten per hectare maakt, al naar gelang de standplaats, een oogst mogelijk van 40 tot 100 ton gekopte* bieten per hectare.

*Bij de verwerking van bieten tot suiker kan alleen de wortel zelf gebruikt worden. Daarom worden de bieten bij de oogst "gekopt", oftewel ontdaan van blad en kop.

Suikergehalte

Door het jarenlange kweekwerk aan de suikerbiet werd het suikergehalte aanzienlijk verhoogd. Het gehalte bedraagt tegenwoordig 15-20% van het oogstgewicht.
Het watergehalte van de biet is ca. 75%. Suiker is dus verreweg het grootste bestanddeel van de droge stof. Het suikergehalte en de wortelopbrengst zijn meestal negatief gecorreleerd, dat wil zeggen dat rassen met een hoog suikergehalte een lagere wortelopbrengst hebben dan rassen met een laag suikergehalte.
Wist u eigenlijk hoeveel suikerklontjes de oervorm van de suikerbiet aanvankelijk bevatte? Maximaal 5 gr suiker, dat komt overeen met ruim één suikerklontje! Tegenwoordig echter is de opbrengst 140 gr suiker, dat zijn wel 35 suikerklontjes.

Suikeropbrengst

De suikeropbrengst wordt in tonnen per hectare (t/ha) gemeten en komt voort uit de opbrengst van de suikerbieten per hectare (t/ha bietenopbrengst) vermenigvuldigd met het suikergehalte.
Het is de taak van de plantenkweker het hoge suikergehalte en de hoge bietenopbrengst in één en hetzelfde ras te combineren ten behoeve van een hoge suikeropbrengst en hoge financiële opbrengst voor te bietenteler.

Sapkwaliteit/Winbaarheid

In de suikerfabrieken worden de aangeleverde bieten gesneden en gekookt.
Het ruwsap wordt dan onder andere door toevoeging van kalkmelk van organische en niet organische niet-suikerstoffen ontdaan en van dunsap ingedikt tot diksap.
De zogenaamde melassevormers, voornamelijk de stoffen kalium, natrium en organische stikstofverbindingen, binden zich aan de suiker en verhinderen de winning van suiker uit het sap.Hoewel het natriumgehalte in de nieuwere rassen al sterk verlaagd is, blijft de opdracht voor de kweker te zorgen voor verdere verlaging van het gehalte aan α-amino-stikstof, omdat dat bij de kristallisatie van de suiker storend werkt.
De stijging van de hoeveelheid winbare suiker van de laatste jaren heeft echter ook te maken met de sterk gereduceerde stikstofbemesting.

Opbrengst witte suiker

In de laatste fase van het suikerwinningsproces wordt in centrifuges de stroop, dus het niet-kristalvormige deel van de suiker, gescheiden van de in het diksap ontstane suikerkristallen, die vervolgens met waterdamp gewassen worden. Zo ontstaat witte suiker, waarvan de werkelijke opbrengst per hectare geschat kan worden door de berekende suikeropbrengst te vermenigvuldigen met de winbaarheidsindex. De huidige formule ten behoeve van vaststelling van winbaarheid werd enige jaren geleden gewijzigd. Met name de voor de suikerwinning ongunstige α-amino-stikstof speelt een belangrijker rol.