Stosowanie obornika

Obornik jest naturalnym nawozem organicznym stosowanym pod burak cukrowy i najtańszym zbilansowanym nawozem zwiększającym plon oraz jego jakość. W dawce 35 t/ha obornika wnosi się do gleby:

• N – 175 kg
• P₂O₅ – 105 kg
• K₂O – 245 kg
• MgO – 60 kg
• Cao – 175 kg
• Na₂O – 35 kg + mikroelementy

Burak cukrowy bardzo dobrze wykorzystuje składniki pokarmowe z obornika, gdyż posiada głęboki system korzeniowy, a jego największe zapotrzebowanie na składniki pokarmowe przypada w okresie największej mineralizacji substancji organicznej w glebie (czerwiec – lipiec).
Obornik powinien być stosowany po zbiorze przedplonu, pod podorywkę, orkę odwrotkę lub w ostateczności pod głęboką orkę zimową. Buraki wymagają obornika dobrze rozłożonego w roli i dlatego należy starać się, aby na glebach średnich i ciężkich zabieg ten był wykonywany możliwie jak najwcześniej, gdy rola jest odpowiednio wilgotna i o odpowiedniej temperaturze. Pozostawienie obornika na powierzchni roli, jak i niestaranne przykrycie suchą, zbryloną rolą, bez dociśnięcia do gleby, przyczynia się do obniżenia jego wartości nawozowej. Na glebach lekkich obornik najlepiej jest zastosować pod orkę przedzimową. Na glebach lekkich i średnich, niezbyt wilgotnych, obornik należy przyorać głębiej (12 – 15 cm), na ciężkich i wilgotnych płycej (10 – 12 cm).
Niewłaściwe stosowanie obornika (nierównomierne rozrzucenie, obornik słomiasty, fot.) obniża jego wartość nawozową, prowadzi do strat składników pokarmowych, pogarsza właściwości fizyczne i chemiczne gleby tworząc niekorzystne warunki dla wzrostu buraka cukrowego. 

Nieprawidłowy wzrost systemu korzeniowego na skutek niewłaściwego zastosowania obornika.