Wapnowanie
Rzepak ozimy jest rośliną uprawną o wysokich wymaganiach pod względem odczynu gleby. Z powodu niewielkiego rozmiaru nasion wymaga gleby dobrze uprawionej, o drobnogruzełkowatej strukturze.
Dobre zaopatrzenie gleby w wapń wpływa pozytywnie zarówno na jej żyzność jak i na jej zasobność w składniki pokarmowe.
Rzepak reaguje na wapnowanie bardzo pozytywnie zwiększając zarówno wysokość plonu nasion jak i zawartość tłuszczu.
Istotne funkcje wapnowania gleby:
- Regulowanie odczynu pH gleby
Odczyn pH determinuje wiele innych właściwości gleby. Jego wartość najpewniej można ustalić przeprowadzając analizę chemiczną gleby w okręgowych stacjach chemicznych; na podstawie wyników analizy można wyliczyć potrzeby wapnowania. - Zachowanie i zapewnienie stabilności gleby
Trwałe agregaty glebowe i stabilna struktura gruzełkowata gleby zapewniają optymalne rozmieszczenie porów w glebie, co z kolei pozytywnie wpływa na jej gospodarkę wodno-powietrzno-cieplną. Niedostateczne zaopatrzenie gleby w wapń prowadzi do negatywnych skutków, mogących wystąpić w postaci np. nieudanych wschodów. - Przyspieszenie życia glebowego i aktywności mikrobiologicznej
Organizmy zasiedlające glebę znajdują optymalne warunki do życia przy odczynie zbliżonym do obojętnego. Przyczyniają się one do rozkładu substancji organicznej, wzbogacania gleby w składniki pokarmowe i mineralizacji resztek pożniwnych.
Co warto wiedzieć na temat wapnowania plantacji rzepaku ozimego:
- Optymalny odczyn pH dla rzepaku znajduje się w przedziale wartości między 6 a 7 i powinien wynosić:
dla piasków gliniastych 6, dla piaszczystych glin 6,5, a dla gleb gliniastych 7. - W przypadku, kiedy wartość pH znajduje się w zakresie optymalnym wystarczy wapnowanie zachowawcze w wysokości 120 kg/ha Ca0 (na lekko gliniastych piaskach) do 170 kg/ha Ca0 (na piaszczystych/ilastych glebach gliniastych).
- Wapnowanie rzepaku możliwe jest generalnie przez cały rok. Za najkorzystniejsze uważane jest jednak wykonanie tego zabiegu na ściernisku zbożowym, a następnie płytkie wymieszanie nawozu z glebą.
- Wapnowanie pól odbywa się najczęściej w ramach zmianowania. Najlepiej wapnować pod gatunki roślin lubiące wapń (jak np. pod rzepak).
- Zastosowanie azotniaka (cyjanamidu wapniowego) zapobiega infekcjom kiłą kapusty. Podwyższone wartości pH zmniejszają porażenie kiłą kapusty.