Nawożenie podstawowe rzepaku

Rzepak ozimy wdzięczny jest za wysokie nawożenie, ponieważ pobiera on z gleby około trzy razy więcej składników pokarmowych niż zboża. Podstawą do ustalenia poziomu nawożenia podstawowego są wyniki badania gleby przeprowadzonego przez Okręgowe Stacje Chemiczno-Rolnicze. Nawożenie podstawowe odbywa się również w ramach płodozmianu.

Z zasady przyjmuje się, że poziom zasobności gleby w składniki pokarmowe powinien dla rzepaku odpowiadać optymalnemu stopniowi zasobności.

W tabeli ujęte zostały wartości optymalnego poziomu zawartości poszczególnych składników pokarmowych w glebie:

^{_{Źródło: Bayerische Landesanstalt für Landwirtschaft (Bawarski Instytut Rolnictwa)}}

Jesienią, dzięki nawożeniu i przemieszaniu z glebą, składniki takie jak fosfor, potas i magnez docierają w odpowiednim czasie do strefy korzeniowej roślin, co zapewnia lepsze ich pobranie i skuteczniejszą efektywność działania.
Aby obliczyć potrzebną ilość nawozu podstawowego należy uwzględnić przede wszystkim pobranie składników pokarmowych przez nasiona, ponieważ składniki zawarte w słomie rzepakowej pozostają po zbiorze na polu.

Pobieranie składników pokarmowych przy plonie nasion 40 dt/ha:

Zależnie od stopnia zasobności gleby, zaleca się następujące orientacyjne ilości nawozów fosforowych, potasowych i magnezowych (nawożenie mineralnie i organicznie) w kg/ha:

Nawożenie rzepaku przy założonym plonie o wysokości 40 dt/ha:

Ponieważ zarówno słoma po rzepaku jak i słoma przedplonu rzepaku pozostają przy obecnych systemach uprawy  przeważnie na polu, należy uwzględnić zawartość makroelementów pochodzących ze słomy w ogólnym bilansie składników pokarmowych. Wyliczając dawki podstawowe nawozu należy uwzględnić składniki pochodzące z nawozów naturalnych jak gnojowica, gnojówka i obornik, jeżeli użyło się ich na polu.